Review: Οι ψυχολογικές επιδράσεις της καραντίνας και πως μειώνονται

Mία επιστημονική ανασκόπηση δημοσιεύτηκε στις 26 Φεβρουαρίου από το The Lancet αναφορικά με τις ψυχολογικές επιδράσεις της καραντίνας. Η ανασκόπηση με τίτλο “The psychological impact of quarantine and how to reduce it: rapid review of the evidence” βασίζεται σε πραγματικά στοιχεία που λήφθηκαν από τρεις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων.

Εξαιτίας του κορονοϊού πολλές χώρες έχουν ζητήσει από τους πολίτες τους να αυτο περιοριστούν μένοντας στο σπίτι ή να μπουν σε καραντίνα, αν υπάρχει υποψία ότι έχουν έρθει σε επαφή με κάποιον, ο οποίος φέρει τον ιό. Οι αποφάσεις για το πως θα εφαρμοστεί η καραντίνα πρέπει να βασίζονται σε όσο το δυνατόν καλύτερα διαθέσιμα στοιχεία. Το Τhe Lancet εντόπισε 3.166 επιστημονικά άρθρα από τρεις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, εκ των οποίων συμπεριέλαβε τα 24 στην συγκεκριμένη ανασκόπηση του.

Οι περισσότερες πηγές καταγράφουν αρνητικές ψυχολογικές επιπτώσεις, όπως συμπτώματα μετατραυματικού στρες, σύγχυση και θυμό. Παράγοντες που αυξάνουν το άγχος είναι η επιμήκυνση της καραντίνας, φόβοι πρόσληψης από τον ιό, πανικός, ανία, μη επαρκείς προμήθειες, ελλιπής ενημέρωση, οικονομική ζημία και στιγματισμός. Κάποιοι από τους ερευνητές μίλησαν για επιδράσεις που θα διαρκέσουν καιρό.

Στις περιπτώσεις όπου η καραντίνα είναι επιβεβλημένη, οι αρχές δεν θα πρέπει να επιβάλλουν επιπλέον ημέρες από όσες απαιτούνται και θα πρέπει να παρέχουν λογική και ξεκάθαρη πληροφόρηση για την καραντίνα και ενημέρωση για τα ιατρικά πρωτόκολλα. Επίσης, οφείλουν να βεβαιωθούν πως υπάρχει επάρκεια προμηθειών για αυτόν που μπαίνει σε καραντίνα αλλά και να ενισχύουν το συναίσθημα του αλτρουισμού, υπενθυμίζοντας στον κόσμο πως η καραντίνα ευνοεί το κοινό καλό, την δημόσια υγεία.

Σε καραντίνα ενδέχεται να περιοριστούν ακόμη μέλη που υπηρετούν την δημόσια υγεία, όπως γιατροί και νοσηλευτές ή διοικητικό προσωπικό των νοσοκομείων και οι οποίοι επίσης θα έχουν ψυχολογικό κόστος. Οι επιπτώσεις στην ανθρώπινη ψυχολογία μπορεί να εμφανιστούν σε δεύτερο χρόνο μετά το πέρας του περιορισμού και αυτο είναι κάτι που αρμόδιοι φορείς θα πρέπει να μπορούν διαχειριστούν.

Πως ορίζεται η καραντίνα;

Η καραντίνα είναι ο διαχωρισμός και ο περιορισμός της μετακίνησης ανθρώπων που έχουν ενδεχομένως εκτεθεί σε μεταδοτική ασθένεια προκειμένου να εξακριβωθεί εάν είναι άρρωστοι, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο μόλυνσής τους από άλλους. Ο ορισμός αυτός διαφέρει από την απομόνωση, δηλαδή τον διαχωρισμό των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με μεταδοτική ασθένεια από άτομα που δεν είναι άρρωστα. Ωστόσο, οι δύο όροι χρησιμοποιούνται συχνά εναλλακτικά, ειδικά στην επικοινωνία με το κοινό.

Η λέξη καραντίνα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Βενετία της Ιταλίας το 1127 σε σχέση με τη λέπρα. Ευρέως χρησιμοποιήθηκε ως απάντηση στον Μαύρο Θάνατο, 300 χρόνια αργότερα,όταν το Ηνωμένο Βασίλειο άρχισε σωστά να επιβάλλει καραντίνα ως απάντηση στην πανώλη.

Το 2019, πιο πρόσφατα, ο όρος καραντίνα χρησιμοποιήθηκε καί στην επιδημία του κορονοϊού (COVID-19). Ολόκληρες πόλεις της Κίνας τέθηκαν αποτελεσματικά σε μαζική καραντίνα, ενώ πολλές χιλιάδες ξένων που επιστρέφουν από την Κίνα κλήθηκαν να απομονωθούν στο σπίτι ή σε κρατικές εγκαταστάσεις. Τέτοιου είδους μέτρα υπήρξαν και στο παρελθόν. Γενικές καραντίνες επιβλήθηκαν επίσης σε περιοχές της Κίνας και του Καναδά κατά τη διάρκεια της έκρηξης του σοβαρού οξέος αναπνευστικού συνδρόμου (SARS) το 2003, ενώ ολόκληρα χωριά σε πολλές χώρες της Δυτικής Αφρικής τέθηκαν σε καραντίνα κατά τη διάρκεια της επιδημίας Ebola το 2014.

Η καραντίνα είναι συχνά μια δυσάρεστη εμπειρία για όσους υποβάλλονται σε αυτήν. Ο διαχωρισμός από τα αγαπημένα τους πρόσωπα, η απώλεια της ελευθερίας, η αβεβαιότητα σχετικά με την κατάσταση της νόσου και η πλήξη μπορούν, μερικές φορές, να δημιουργήσουν δραματικές επιπτώσεις, όπως σημαντικές εξάρσεις θυμού, αγωγές που έγιναν μετά την επιβολή της καραντίνας σε προηγούμενα κρούσματα, ακόμα και αυτοκτονία. Τα πιθανά οφέλη από την υποχρεωτική καραντίνα πρέπει να σταθμίζονται προσεκτικά έναντι του ενδεχομένου ψυχολογικού κόστους.

Η επιτυχής χρήση της καραντίνας ως μέτρο δημόσιας υγείας απαιτεί τη μείωση, στο μέτρο του δυνατού, των αρνητικών συνεπειών που συνδέονται με αυτήν.

Διαβάστε όλη την ανασκόπηση του Τhe Lancet σχετικά με τις ψυχολογικές επιπτώσεις της καραντίνας εδώ