Μία νέα μελέτη δείχνει ότι τα βακτήρια αγαπούν κάποια επανορθωτικά υλικά περισσότερο από άλλα

Dental Tribune International

Παρόλο που διάφορα συνθετικά υλικά έχουν επιτύχει σχεδόν τέλεια αποτελέσματα στις οδοντικές αποκαταστάσεις, αυτά δεν μπορούν να αντιγράψουν πλήρως τη φυσική οδοντική δομή, έχοντας συχνά ως αποτέλεσμα την κλινική αποτυχία λόγω δευτερογενούς τερηδόνας και περιοδοντικής νόσου. Δύο βασικά ζητήματα που συμβάλλουν σε αυτό είναι ο σχηματισμός βιομεμβράνης και η βακτηριακή προσκόλληση στα επανορθωτικά υλικά. Χρησιμοποιώντας μοντέλα προσκόλλησης μεμονωμένων βακτηριακών στελεχών, ερευνητές στην Ιαπωνία διερεύνησαν την επιρροή του τύπου του οδοντιατρικού υλικού και των ιδιοτήτων της επιφάνειας στη βακτηριακή προσκόλληση. Τα ευρήματα προτείνουν ότι η χημική σύνθεση του υλικού παίζει κρίσιμο ρόλο στη βακτηριακή προσκόλληση, πιθανώς περισσότερο από ότι η αδρότητα της επιφάνειας ή η επιφανειακή ενέργεια.

Η μελέτη διερεύνησε τρεις τύπους ζιρκονίας σταθεροποιημένης με ύττριο και μία σύνθετη ρητίνη για CAD/CAM. Ως υλικό ελέγχου χρησιμοποιήθηκε βόεια οδοντίνη. Η αδρότητα της επιφάνειας όλων των υλικών διατηρήθηκε σε ένα υψηλό επίπεδο στίλβωσης. Τα υλικά ελέγχθηκαν με στελέχη πέντε βακτηριακών ειδών: Porphyromonas gingivalis (που εμπλέκεται στην περιοδοντική νόσο), Streptococcus oralis, Streptococcus sanguinis, Streptococcus gordonii (και τα τρία είναι βακτήρια πρώιμης αποίκισης) και Streptococcus mutans (που σχετίζεται με την οδοντική τερηδόνα).

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στην επιφανειακή αδρότητα μεταξύ των δειγμάτων υψηλής στίλβωσης. Η περιεκτικότητα υττρίου στη ζιρκονία δεν επηρέαζε σημαντικά την προσκόλληση των βακτηρίων. Όμως, η σύνθετη ρητίνη παρουσίαζε υψηλότερη προσκόλληση βακτηρίων σε σύγκριση με τη ζιρκονία, που αποδόθηκε στην υψηλότερη περιεκτικότητά της σε άνθρακα, οξυγόνο και πυρίτιο.

Το μοτίβο της βακτηριακής προσκόλλησης διέφερε μεταξύ των υλικών. Για την P. Gingivalis, η ομάδα ελέγχου έδειξε την υψηλότερη προσκόλληση και η σύνθετη ρητίνη τη χαμηλότερη.

Για τους S. oralis, S. sanguinis and S. gordonii, η υψηλότερη προσκόλληση παρατηρήθηκε στις επιφάνειες της ομάδας ελέγχου και της ρητίνης, και ακολούθησαν τα δείγματα ζιρκονίας. Για τον S. Mutans, η ομάδα ελέγχου έδειξε σημαντικά υψηλότερη προσκόλληση σε σύγκριση με τις πειραματικές ομάδες. Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι «τα αποτελέσματα δείχνουν σαφώς ότι ο τύπος υλικού επηρεάζει ισχυρά τη βακτηριακή προσκόλληση κατά την πρώτη ώρα επώασης, που είναι ένας σημαντικός παράγοντας για την κλινική χρήση».

Αυτή η μελέτη επιβεβαιώνει ότι ο τύπος του οδοντιατρικού υλικού επηρεάζει σημαντικά τη βακτηριακή προσκόλληση, ακόμα και όταν η επιφανειακή αδρότητα είναι ελεγχόμενη. Η σύνθετη ρητίνη, παρά τη στιλβωμένη επιφάνειά της, εμφάνιζε υψηλότερη βακτηριακή προσκόλληση, παρόμοια με το δείγμα ελέγχου με πιο αδρή επιφάνεια. Είναι πολύ σημαντικό να λαμβάνουμε υπόψη τόσο τις μηχανικές όσο και τις βιολογικές ιδιότητες όταν επιλέγουμε υλικά για οδοντιατρικές αποκαταστάσεις, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Σύστησαν περαιτέρω έρευνες, που να περιλαμβάνουν μοντέλα παράλληλης καλλιέργειας και μακροχρόνιες μελέτες, για να κατανοηθεί πλήρως η βιοσυμβατότητα και η κλινική απόδοση αυτών των υλικών. «Δεδομένης της πολυπλοκότητας των φυσικοχημικών ιδιοτήτων των διαφορετικών υλικών, προτείνουμε ότι θα πρέπει να διερευνηθούν οι βιολογικοί δείκτες που σχετίζονται με τη βακτηριακή προσκόλληση για βέλτιστα κλινικά αποτελέσματα», έγραψαν οι ερευνητές. Η εφαρμογή βιοενεργών υλικών και υπερυδρόφοβων επιφανειών στα επανορθωτικά υλικά μπορεί να προσφέρει μελλοντικές λύσεις για τη μείωση της βακτηριακής προσκόλλησης και τη βελτίωση των κλινικών αποτελεσμάτων.

Σημείωση του συντάκτη: Η μελέτη, με τίτλο «“Does dental material type influence bacterial adhesion under the same polishing conditions? Direct observation using a fluorescent staining technique: An in vitro study», δημοσιεύτηκε διαδικτυακά την 1η Ιουνίου 2024 στο περιοδικό Dental Materials Journal, εν αναμονή της ένταξής του σε ένα τεύχος.

Αναδημοσίευση από το περιοδικό CAD/CAM, international magazine of dental laboratories, Vol. 15, Issue 1/2024